قسمتی از دعای صحیفه سجادیه
آبی ترین احساس از نظر دین
دعای زیبا
برای مشاهده لطفا به ادامه مطلب بروید


خدایا، من اینك مانند كسی هستم كه سخت نیازمند گردیده و نیرو و توانش رو به ضعف نهاده و گناهانش فراوان شده است؛ همچون كسی كه جز تو برای درمانِ نیاز خود فریادرسی نمی‌بیند، و برای ضعف خود نیرو دهنده‌ای، و برای گناهانش آمرزنده‌ای

در میان گناهان سرگردانم، و از مقصد خود بیراه شده‌ام. خود را در جایگاه گنهكارانِ سرشكسته قرار داده‌ام؛ در جایگاه شوربختانی كه با تو گستاخی می‌ورزند و تهدیدهایت را سبك می‌شمارند

چه بسا نهی تو را كه مرتكب شده‌ام، و چه بسا امر تو را كه از آن سر پیچیده‌ام، در حالی كه تو مرا بر آن امر و نهی آگاه كرده بودی

چه بسا گناهان كه انجام داده‌ام و بسا خطاها كه از من سر زده است و تنها تو از آنها باخبر گردیده‌ای، نه دیگر بینندگان، و تو بیش از دیگران بر افشای آنها توانا بودی

خدایا،پناه می‌برم به تواز تندیِ خشم،وچیرگی حسد، وپیروی هوای نفس،وفرو رفتن در خواب غفلت،و كوچك نماییِ خطا،و بزرگ نماییِ طاعت

پناه می‌برم به تو ازناسپاسی در حقّ آن كس كه به ما نیكی كرده است

خدایا، سه چیز مرا باز می‌دارد از این كه خواسته‌ی خود را با تو در میان گذارم، و یك چیز مرا بر آن وا می‌دارد

فرمانی كه داده‌ای و من در عمل به آن كُندی كرده‌ام، كاری كه مرا از آن بازداشته‌ای و من به انجام دادنِ آن شتاب ورزیده‌ام، نعمتی كه به من ارزانی داشته‌ای و من در سپاس آن كوتاهی نموده‌ام، سه چیزی هستند كه مرا باز می‌دارند

اما بخشش و نیكی بسیار تو به كسی كه روی به درگاهت آورد و با خوش‌بینی به سوی تو آید، مرا به گفتنِ خواسته‌ام بر می‌انگیزد؛ اینك ای معبود من، این منم كه بر درگاه عزّتِ تو همچون بنده‌ای فرمانبردار و خوار ایستاده‌ام، و همچون بینوایی ، شرمسارانه دستِ خواهش دراز كرده‌ام

ای معبودِ من، آیا اقرارم به كارهای ناپسند در پیشگاه تو، مرا سود می‌دهد؟ و اعترافم به زشتكاری‌ها مرا از عذاب تو نجات می‌بخشد؟ یا در همین حال كه هستم خشمِ خود را بر من واجب كرده‌ای، و هم اكنون كه تو را می‌خوانم غضب خود را دامنگیرم ساخته‌ای؟

ای خداوند پاك، از تو ناامید نخواهم شد، زیرا دَرِ بازگشت به سوی خود را به رویم گشوده‌ای

پس به درگاهت می‌نالم، چونان بنده‌ای ذلیل كه بر خود ستم كرده و حُرمت پروردگارِ خود را شكسته است؛

خدایا، ستایش برای توست به خاطر آن تن درستی كه همچنان از آن برخوردارم، و ستایش برای توست بر این بیماری كه در تنم پدید آوردی

ای معبود من، نمی‌دانم كدام یك از این دو حالت به شكر گزاری سزاوارتر است

آیا هنگام تن درستی كه روزهای پاكیزه‌ی خود را بر من گوارا ساخته بودی و مرا در طلب خشنودی و بخشش خود به نشاط آورده بودی و به فرمانبرداری خود توفیق می‌دادی و نیرو می‌بخشیدی،

یا هنگام بیماری كه مرا به آن آزمودی و آن را همچون نعمتی به من ارزانی كردی تا بار سنگین گناه را بر پشت من سبك گردانی و مرا از آلودگی‌های نافرمانی پاكیزه سازی و هشدارم دهی كه توبه كنم و به یادم آوری كه قدر نعمت پیشین را بدانم و زنگار گناه را از دلم بزدایم؟

خدای من ! از تو می‌خواهم كه از گناهانم درگذری، و از آن گناهان كه مرا در بند خود كرده و از همه سو احاطه نموده و از پرتگاه نابودی فرو افكنده است، پوزش می‌خواهم

. خداوندا! ، از گزند آن معاصی، توبه كنان به سویت گریخته‌ام، پس توبه‌ام را بپذیر. به درگاهت پناه آورده‌ام، پس پناهم ده. از تو پناه می‌جویم، پس مرا خوار مساز. نیاز خواه تواَم، پس نعمت خویش را از من دریغ مدار. در تو آویخته‌ام، پس دستم را رها مكن. خواهان لطف تواَم، پس نومیدم برمگردان...